Sa Pagibig Kong Walang Pangalan

Sabi mo

Ang pagibig ay isang pangalang walang pagkakakilanlan
Kaya pala alam ko ang pangalan mo pero hindi kita kilala
Alam ko ang pangalan mo
Hinahanap kita sa yong mga kaibigan
Sa nanay mo
Sa tatay mo
Sa listahan ng nalilito
Nababasa ko ang iyong pangalan
Alam kong ikaw yon
Ngunit
Hindi ko pala alam
Kung sino ang ikaw
Sinilip lang kita sa siwang ng iyong mga ngiti
Sa mga siwang kung saan ako nahulog
Kilala ko lang ang tunog ng yong halakhak
Kung saan ako nalunod
Kilala ko ang kislap ng yong mga mata
Kung saan ako natakot
Natakot na mawala ka pa
Na makawala ka pa
Pero mali ako
Hindi pala kita kilala
Hindi pala kita nakilala
Hindi pala
Marami ka palang likod
At hindi ka humarap sa akin kailanman
Pero mahal kita
Mahalaga ka
May halaga ka
Kahit hindi naman pala talaga kita kilala
Handa akong mamatay sa talim ng iyong punyal
Sa tuwing sinasaksak mo ako sa aking likuran
Saksakin mo ako
Hanggang maubos ang tibok ng puso kong matagal ko nang isinuko sayo
Pagibig kong may mahiwagang pangalang walang pagkakakilanlan

A Love Triangle

Ang Dagat Ang Ulan At Ang Langit - Tatsulok na Pagibig

Nang minsan silang magkita

Sa isang lugar na tahimik;

Tinanong ng dagat ang ulap
Kung bakit
Labis niyang mahal ang langit---
`Ewan ko`
Ang tangi nitong banggit
Ngunit sa dagat ay 'di makatitig
At mahinang-mahinang sinambit;
Mahuhulog din ako sayo
Kapag ngalay na sa pagkapit
Itong dagat na ang puso'y natigatig
Sa akalang lubos nang wasak ang pagibig
Hindi na nakinig
Nagpakalunod na agad
Sa sariling tubig

Paano Ba Ang Magmahal

Kung talagang mahal mo siya

Hindi mo siya ipaglalaban

Hahayaan mo siyang malaya

Pero

Babantayan mo siya at aalalayan

Hayaan mo siyang subukin at subukan ang iba't ibang lasa ng halik

Ang ibat-ibang higpit ng yakap

Bantayan mo siya at alalayan

Hanggang makatagpo siya ng sapat

O sa iyo na siya mapatapat

At kapag nangyari yon

Halikan mo siya sa noo

Sa noo muna

Yung paraan ng paghalik na katulad ng iyong pagpaparaya

Kalma

Mapayapa

Kahit may luha

Bago mo ibigay ang halik sa labi na may tamis na di mahahanap sa lupa

Dahil galing sa itaas

Bumaba sa kaluluwa

Isabay mo na rin ang yakap na hindi mahigpit

Kasing higpit lang nang kung paano ka nainggit nuong yakap siya ng ibang bisig

Walang nginig

Walang hinanakit

Pero mainit

At mula sa araw na 'yon

huwag na huwag kang magkakamaling sabihing mahal mo siya

Hayaan mong makita ng mundo

At sabihin sa kanya ng paulit-ulit

Araw-araw

Oras-oras

Minu-minuto

Bawal saglit

"Mahal ka niya, wag kang manhid"

Dag-im

"Dag-im"

Ang layu-layo mo.

Tinangka kitang lapitan

At napaso ako

Sa init ng sarili kong pagmamahal.

Sagad sa kaluluwa ang lamig mo at pait,

 Parang bagong bukas na beer:

Malamig,

 Mapait.

Hinahanap-hanap ko.

Ang layu-layo mo,

Ngunit ginawa kong lahat

 Upang ika'y malapitan.

Umaasa akong nasa akin

Ang huling pirasong bubuo sa'yo.

Hindi pala:

Libu-libong bahagi pala ang nawala sa'yong pagkabasag.

At ngayon,

Pareho na tayong wasak

At may malalalim na sugat.

Tinangka kitang lapitan, mahal,

Sa sarili mong mundo—

Mundong binuo mula sa luha.

Ninais kong makisalo

Sa hinagpis mo't pait.

Ngunit, mahal,

Patuloy na bumabalong ang 'yong luha,

Hindi mula sa mata Kundi mula sa apdo at sa puso mong nalason

Nang kamandag ng unang pag-ibig.

Mahal kita

Kaya hindi na ako lalayo,

Kahit alam kong mauuna pa akong malulunod

Sa mundo mong hilam sa luha.

Mahal,

Hindi ko sasabihin sa'yong

Gumising ka na

Sa kabaliwan,

Dahil ako'y tulad mo ring baliw

Mula pa noong

 Una kong hakbang palapit sa'yo.

-         Lawrence Avillano; August 18, 2016